SAMOOKALECZANIE
- Borys Wolff
- 22 sty
- 1 minut(y) czytania

Kiedy w życiu pojawiają się zdania:
● „Robię to, żeby czuć, cokolwiek.”
● „Czuję pustkę / odrętwienie’.”
● „Mam wrażenie, że zasługuję na karę.”
● “Jestem brzydka / brzydki.”
● “Nie zasługuję.”
● “Nikt mnie nie widzi.”
● “Nie czuje się kochana / kochany.”
To sygnał przeciążenia układu nerwowego, samotności w emocjach, braku bezpiecznego kontaktu i sposobów regulacji.
Co może pokazać się w ustawieniach systemowych?
● Niewypowiedziany ból i żałoba w systemie (straty, których „nie wolno” było opłakać).
● Uwikłanie w czyjąś krzywdę: „poniosę to za Ciebie”, „wezmę na siebie część Twojego cierpienia”.
● Identyfikacja z wykluczonymi (osoby odrzucone, potępione, „trudne”, sprawcy i ofiary przemocy – bez uznania w systemie/wykluczeni)
● Tajemnice rodowe (przemoc, uzależnienia, samobójstwa, autoagresja, hospitalizacje – temat „zamiatany”).
● Złość, której nie wolno było czuć – zamieniona w autoagresję: zamiast „mam prawo”, pojawia się „muszę ukarać się”.
● Dynamika winy i kary: dziecko lojalne wobec cierpienia rodzica, często nieświadomie.
● Przerwany ruch miłości / brak bezpiecznego oparcia: kiedy bliskość była niepewna, a ciało nauczyło się przetrwać poprzez odcięcie.
● Wczesne doświadczenia przeciążenia (np. chaos w domu, chroniczny stres, lęk) – ciało „trzyma” napięcie latami.
---------------------------------------------------------------------
Zapraszam na sesje indywidualną, online
| Borys Wolff | Facylitator Ustawień Systemowych |
| + 48-505-921-420 |




Komentarze