OBJADANIE, ZAJADANIE EMOCJI
- Borys Wolff
- 18 mar
- 1 minut(y) czytania

Kiedy w życiu pojawia się:
„Nie jestem głodna, a i tak jem.”
„Wieczorem nie mogę przestać podjadać, jakby coś mnie do tego ciągnęło.”
„Po stresie, od razu chcę coś słodkiego.”
„Jedzenie mnie uspokaja, koi, daje chwilowe poczucie bezpieczeństwa.”
„Czuję wstyd po objadaniu, ale w danym momencie nie potrafię się zatrzymać.”
„Jem szybko, jakby w pośpiechu, jakby ktoś miał mi to zaraz zabrać.”
„Mam poczucie pustki, które próbuję czymś wypełnić.”
„Kiedy jestem sama, jem więcej.”
„Jedzenie jest dla mnie nagrodą, pocieszeniem albo jedyną przyjemnością.”
„Czuję, jakby moje ciało nosiło jakiś ciężar, którego nie rozumiem.”
“Po śmierci osoby, jem ogromne ilości jedzenia”
“Po rozstaniu, przytyłam/łem, nie moge się opanować w jedzeniu”
Od strony ustawień może pokazać się:
Głód miłości i bliskości z wczesnego dzieciństwa, który został pomylony z głodem fizycznym,
Tłumiony smutek, złość, lęk lub samotność, które nie mogły zostać wyrażone,
Noszenie emocji innych członków rodu i regulowanie ich przez ciało,
Doświadczenie braku, biedy, głodu lub strat w historii rodziny,
Lojalność wobec osób, które cierpiały, były pozbawione przyjemności albo „nie miały dość”,
Nieświadome wypełnianie wewnętrznej pustki po kimś wykluczonym, utraconym lub nieopłakanym,
Potrzeba „dociążenia się”, żeby czuć się bezpiecznie i być widzialnym,
Zatrzymane w ciele napięcie po przeciążeniu, chaosie lub przekraczaniu granic,
Próba zastąpienia przyjemnością jedzenia tego, czego brakuje w relacjach, w czułości, w odpoczynku i w życiu.
-----------------------------------------------------------------------
Zapraszam na sesje indywidualną, online.
| Borys Wolff | Facylitator Ustawień Systemowych |
| +48-505-921-420 |




Komentarze