DEPRESJA
- Borys Wolff
- 22 sty
- 1 minut(y) czytania

W perspektywie ustawień systemowych, depresja to głęboki ruch duszy – kiedy coś zostało w rodzie zapomniane, wykluczone, niewypłakane.
Jak może wyglądać depresja w polu systemowym?
W ustawieniach bardzo często za depresją stoją m.in.:
Lojalność wobec kogoś, kto cierpiał
- „Skoro mama całe życie była smutna, ja też nie mam prawa być szczęśliwa”.
- Dziecko nieświadomie mówi: „Mamo, ja za Ciebie” – i schodzi z własnej drogi życiowej.
Identyfikacja z kimś, kto zmarł lub został wykluczony
- Ktoś w rodzie popełnił samobójstwo, zmarł młodo, został odrzucony, o nim się nie mówi.
- Potomek czuje ciężar, którego „nie da się unieść”, brak energii do życia, głęboką pustkę.
Nieopłakana żałoba
- W rodzinie „trzeba było być silnym”, nikt nie płakał po stracie, po wojnie, po rozwodzie, po śmierci dziecka.
- Depresja bywa wtedy jak zamrożenie uczuć, ochronny pancerz, który miał pozwolić przetrwać temu pokoleniu – a u kolejnego zamienia się w brak sensu i siły.
Los
- W dorosłym życiu nie ma już zasobów – pojawia się wypalenie, bezsilność, czasem diagnoza depresji.
Bliźniak
- Depresja może pojawić się też, po utracie męża, partnera, członka rodziny.
Brak zgody na własne życie tak, jakim jest
- Ciągłe poczucie, że „życie powinno wyglądać inaczej”, bunt wobec losu, rodziny, pochodzenia.
- W polu widać często odwrócenie się od mamy i taty.
„Choroba podąża za duszą.” (niem. „Die Krankheit folgt der Seele.”)
– Bert Hellinger „Ordnungen der Liebe. Ein Kursbuch”, Carl-Auer-Systeme, Heidelberg 1994 (m.in. wyd. 8 – 2007, wyd. 11 – 2015).
--------------------------------------------------------------------------
| Borys Wolff | Facylitator Ustawień Systemowych |
| +48-505-921-420 |




Komentarze